8.4.13

Τζένη-Τζένη


Οι Αμερικάνοι λένε "αν κάτι δουλεύει, γιατί να το αλλάξεις;". Και έχουν δίκιο.
Έχοντας αυτό κι εγώ κατά νου, στράφηκα για ακόμα μία φορά σε αγαπημένο και δοκιμασμένο πατρόν: Το Jenny από το Burdastyle. Το πατρόν αυτό τα έχει όλα (και συμφέρει): Απαιτεί λίγο ύφασμα (με εβδομήντα εκατοστά υφάσματος είσαι παραπάνω από εντάξει), φτιάχνεται πολύ εύκολα, κολακεύει το σώμα, και είναι τόσο απλό σα σχέδιο, που μπορείς να το φτιάξεις με όσο λουλουδάτο ντεσέν γουστάρεις.
Όταν, λοιπόν, πήγα πριν από κανα δυο εβδομάδες να χαζέψω τις καινούριες παραλαβές στον Ιχτιάρογλου, το μάτι μου έμεινε σε ένα ωραιότατο εμπριμέ, το οποίο ήταν μία καμπαρντίνα σε ελαστικό (όσο πρέπει) ύφασμα. Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα, ήταν ότι το φόντο του εμπριμέ δεν ήταν άσπρο, αλλά μαύρο. Ό,τι πρέπει γι' αυτή την εποχή την ενδιάμεση, σκέφτηκα η καλή σου, και ο επόμενος ήχος ήτανε το "χρουτς" από τον αποχωρισμό του υφάσματος από το τόπι του. Με 'γεια σου, είπε η Εύη! Με γεια μου, λοιπόν, και το πρώτο πατρόν που σκέφτηκα με τέτοιο πλουμιστό ντεσέν, ήταν η Τζένη, την οποία την έχω ξαναχρησιμοποιήσει εδώ κι εδώ.
Η αλήθεια είναι ότι μαζί με το ύφασμα πήρα και φόδρα, την οποία έχω ήδη κόψει και ράψει, αλλά ακόμα δεν την έχω βάλει στη φούστα, γιατί, εχμ, ξέρεις: βαριέμαι. Ίσως αργότερα, που θα τη φορέσω χωρίς καλσόν, να τη βάλω για να μη φεγγίζει (πρέπει, βέβαια, να ξηλώσω τη ζώνη από τη μέσα μεριά, για να μπει η φόδρα ενδιάμεσα, και μετά να την ξαναράψω στο χέρι-αυτό το κάνω πάντα στο χέρι, μπλα μπλα, μόνο που το είδα γραμμένο κουράστηκα). Προς το παρόν είναι μια χαρά έτσι, και ήδη την έχω φορέσει πολλές φορές. Το καλό είναι ότι και το ύφασμα είναι πολύ βολικό, ευκολοσιδέρωτο και άνετο (επειδή περιέχει ελαστικό).
Τη φούστα έχω περίπου μήνα που την έφτιαξα, αλλά με τούτα και με κείνα δεν βόλεψε να τη φωτογραφίσω. Τις προάλλες που πήγα στα Ιωάννινα με τον καλό μου, όμως, σκέφτηκα ότι ήταν ευκαιρία. Χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις, ιδού και οι υπόλοιπες φωτογραφίες του ρούχου, μαζί με μερικές από την παλιά πόλη των Ιωαννίνων:








Ως υστερόγραφο, θα σε αφήσω με κάτι που έπρεπε από καιρό να κάνω, αλλά με πήρε παραμάζωμα η καθημερινότητα και δεν πρόλαβα: πριν από μερικούς μήνες η Αγγελική από το Pour Angelique (να πας από το μπλογκ της, να δεις πόσο καλόγουστα και πρωτότυπα κοσμήματα φτιάχνει) διοργάνωσε ένα διαγωνισμό στο facebook, στον οποίο κέρδισα ένα υπέροχο κολιέ, που πολύ το φόρεσα και το ευχαριστήθηκα. Νά 'το: