20.9.13

Το Νήμα


Λέω να σου μιλήσω για ένα βιβλίο σήμερα. "Το Νήμα" το πήρα πριν από αρκετό καιρό, μετά από την προτροπή μίας γνωστής μου (ευχαριστώ Σταυρούλα), η οποία, γνωρίζοντας την ασχολία μου με τη ραπτική, μου είπε ότι θα μου αρέσει πάρα πολύ, αλλά το άνοιξα τελικά να το διαβάσω πριν λίγες μέρες. Το πρώτο βιβλίο της Victoria της Hislop (το πρώτο που έγινε γνωστό, δηλαδή, δεν ξέρω αν ήταν γενικώς το πρώτο της), το πασίγνωστο "Νησί" (του Mega) δεν το είχα διαβάσει τότε, διότι παθαίνω μία άρνηση με τα βιβλία που γίνονται ταινίες ή σειρές και γίνεται μετά χαμός. Μισώ, επίσης, να βλέπω πρώτα τη μεταφορά τους στην οθόνη, και μετά να διαβάζω το βιβλίο, επειδή νομίζω ότι σου κόβει μία μεγάλη χαρά του βιβλίου, το να φαντάζεσαι τους ήρωες όπως τους θες εσύ, και να μη σε περιορίζουν τα πρόσωπα που έχουν παίξει τους ρόλους. Το είχα πάθει αυτό παλιότερα με την "Αίθουσα του θρόνου": εκπληκτική σειρά, λατρεμένη και κούκλα η Ναυπλιώτου (μα τί φωνή και χαμόγελο αυτή η κοπέλα). Με είχε ενθουσιάσει η μεταφορά της. Μα, όταν αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο του Αθανασιάδη, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται τα πρόσωπα του σίριαλ ενώ διάβαζα, και ξενέρωσα. Δεν το τελείωσα ποτέ. Αντιθέτως, τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών τον διάβασα πρώτα, και μετά από κάποια χρόνια είδα τις ταινίες όταν βγήκαν. Αυτό, μάλιστα. Είχα ενθουσιαστεί, που έβλεπα τους ήρωες και τα τοπία που φανταζόμουν, να οπτικοποιούνται. Ήταν και εξαιρετική η μεταφορά, κατά τη γνώμη μου (αν και είχε κάποιες διαφορές στο σενάριο-αλλά αυτή είναι μία άλλη ιστορία).

Εκδόσεις headline review

Έχω μία συνήθεια, πρέπει να σου το πω αυτό: τα βιβλία που διαβάζω, τα αγοράζω κυρίως γραμμένα στα αγγλικά. Ένας λόγος είναι ότι είναι, νομίζω, καλύτερα να διαβάζεις ένα λογοτεχνικό πόνημα γραμμένο στην αρχική γλώσσα στην οποία γράφτηκε (αν αυτή είναι η αγγλική, στην περίπτωσή μου). Όσο καλή και να είναι η μετάφραση, πάντα κάτι θα χάνει από αυτό που αρχικά ήθελε να πει ο συγγραφεύς. Μπορεί να είναι και καλύτερη η μετάφραση, βέβαια, από το αρχικό, αλλά και πάλι δεν θα είναι το ίδιο. Άσε που, διαβάζοντας σε άλλη γλώσσα, είναι σα να ξεφεύγει το μυαλό σου σε έναν άλλον κόσμο. Ακούς τις λέξεις στο μυαλό σου σε άλλη γλώσσα, και αυτό σε βγάζει από τα συνηθισμένα, είναι άλλη αίσθηση για μένα. Ένας δεύτερος και πολύ σημαντικός λόγος είναι ότι οι εκδόσεις που παίρνω είναι σαν τα ΒΙΠΕΡ του τότε, ελαφριές και με ευτελές χαρτί, που κάνει το βιβλίο, βασικά, φθηνό. Ναι, είναι τόσο πεζό: το αγοράζω γιατί είναι φθηνό. Και είναι και πολύ ελαφριά αυτά τα βιβλία, μπορείς να τα κουβαλάς άνετα στην τσάντα σου ή στα ταξίδια σου, ή στην παραλία, και να μην σου πιάνεται το χέρι να τα κρατάς, και δεν τα λυπάσαι αν τα τσαλακώσεις λίγο ή αν βραχούν από το θαλασσινό νερό ή το αντηλιακό. Τα ζεις, βρε παιδί.
Πίσω στο Νήμα: Είναι ένα από τα βιβλία που πιάνεις και δε μπορείς να το αφήσεις. Είναι μία πολύ όμορφη ιστορία, και η Hislop έχει πολύ μεστή, απλή (μεγάλο προτέρημα η απλότητα σε ένα συγγραφέα, κατά τη γνώμη μου) και γλυκιά γραφή. Αλλά αυτά τα ξέρεις, μάλλον, ήδη, και τα έχουν πει και άλλοι καλύτερα από μένα. Εγώ δύο πράγματα θέλω να σου πω γι' αυτό το βιβλίο: το πρώτο είναι ότι η πλοκή διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη. Στην ουσία αφηγείται τη ιστορία της πόλης από την αρχή του εικοστού αιώνα, και φτάνει μέχρι την αρχή του εικοστού πρώτου, μέσα από τις ιστορίες μίας οικογένειας ανθρώπων. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους, και μάλιστα η πρωταγωνίστρια, είναι μία μοδίστρα, η Κατερίνα, η οποία ήταν μία από τις καλύτερες μοδίστρες της Θεσσαλονίκης. Αυτός είναι ο δεύτερος λόγος για τον οποίο μου άρεσε πολύ το βιβλίο (και γι' αυτό και μου το συνέστησαν). Μου άρεσαν πάρα πολύ οι περιγραφές παλιών υφασματάδικων, ειδών ραπτικής και ραφείων, και των τρόπων με τον οποίο ράβανε τότε. Πραγματικά, τα απόλαυσα αυτά τα κομμάτια!
Στο τέλος δε της ιστορίας, η συγγραφέας παραθέτει ένα, τύπου, παράρτημα, στο οποίο αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο γεννήθηκε η ιδέα αυτού του βιβλίου, μετά από την πρώτη της επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη κάποια χρόνια πριν, και την εντύπωση που της είχε κάνει τότε η πόλη. Της φάνηκε, όταν πρωτοήρθε, λέει, πολύ διαφορετική από τις άλλες ελληνικές πόλεις του Νότου που είχε μέχρι τότε επισκεφτεί, και της άσκησε μία γοητεία. Μέσα σε μια-δυο σελίδες δίνει μία εικόνα της Θεσσαλονίκης που μόνο ένας ξένος μπορεί να δει (εμείς προσπερνάμε τις όμορφες λεπτομέρειές της καθημερινά, χωρίς να δίνουμε και μεγάλη σημασία), και σε κάνει να την εκτιμήσεις ακόμα περισσότερο και να χαίρεσαι και να εμπνέεσαι που ζεις μέσα σε μία πόλη με τόσο πλούσια ιστορία και τέτοια δύναμη να αντεπεξέρχεται στις δυσκολίες που της ρίχνουν σχεδόν ανελέητα οι αιώνες.

6 σχόλια:

  1. Καλημέρα! Πόσο καλά εξέφρασες τις δικές μου σκέψεις! Συμφωνώ απόλυτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Να το αγοράσεις (ή να το δανειστείς από καμιά βιβλιοθήκη), αν σου αρέσουν τα μυθιστορήματα, που συνδυάζουν ιστορικά γεγονότα με φανταστικές ιστορίες. Θα το φχαριστηθείς!
      Φιλιά, Ευαγγελία!

      Διαγραφή
  3. Όντως εκπληκτικό βιβλίο και πραγματικά κι εμένα με εκανε να κοιτάω με αλλο μάτι την πόλη μου...περιττό να σου πώ οτι το δίαβασα σε μια μέρα (το ελληνικό , που είναι και 600 σελιδούλες).Σε μέρα ταξίδεψα εναν αιώνα μέσα στην θεσσαλονίκη!!!! Το αγαπώ! Αυτά..Φιλιά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έλα, μη ντρέπεσαι, πες κάτι!