26.4.12

Το Κηπολόγιο!

Αν καταπιάνεσαι με οποιουδήποτε είδους χειροτεχνία, δε μπορεί, όλο και σε κάποια στιγμή ασχοληθήκες με την κηπουρική-λίγο ή πολύ. Τι είπες; Όχι; Σου το λέω από τώρα, και μην πεις πως δεν σε προειδοποίησα: Εννοείς "όχι ακόμα"-διότι από αυτό δεν θα γλυτώσεις, σ' το λέω.
Υπάρχει, νομίζω, κάτι το καθησυχαστικό όταν ασχολείσαι με τα φυτά, κάτι αρχέγονο, υποθέτω, ξυπνάει μέσα σου όταν χώνεις τα χέρια σου στο χώμα. Αν σου αρέσει η δημιουργία σε οποιαδήποτε μορφή της, δε μπορεί παρά να συγκινηθείς από τη διαδικασία της φύτευσης, της μεταφύτευσης, του σκαλίσματος, του ποτίσματος, και, τέλος, φυσικά, του ίδιου του αποτελέσματος: τα λουλούδια είναι τόσο όμορφα! Και νιώθεις και μια υπερηφάνεια, όταν τα βλέπεις να μεγαλώνουν, αυτό πού το βάζεις;
Εμένα, που λες, η γιαγιά μου είχε τρέλα με τα λουλούδια (κυρίως με τα λουλούδια). Τότε, που ήμουνα πολύ μικρή (κάπου στα 25-30 χρόνια πριν- γκουχ-γκουχ), είχε έναν κήπο τίγκα στις τριανταφυλλιές, και σε λοιπά φυτά, πράσινα και πολύχρωμα, τα οποία τώρα δε μπορώ να θυμηθώ, διότι τότε ούτε να γυρίσω να τα κοιτάξω. Ναι, ναι. Ως μωρό/παιδί, έχω άπειρες φωτογραφίες σε αυτόν τον κήπο, νά, δες, αν δε με πιστεύεις,



αλλά ποτέ μου δεν θέλησα, όσο υπήρχε αυτός ο κήπος, να ασχοληθώ μαζί του, να ενδιαφερθώ, να ρωτήσω κάτι βρε παιδί. Η πλήρης αδιαφορία, σου λέω. Το μόνο που με ένοιαζε, ήταν να κάνει βερύκοκα η βερυκοκιά που υπήρχε μπροστά στο μπαλκόνι, ώστε η γιαγιά μου να τα κάνει μαρμελάδα και βερυκοκάδα (ακόμα τις θυμάμαι αυτές τις γεύσεις).
Το έργο αυτό, λοιπόν, συνεχίστηκε, μέχρι που πέθανε η γιαγιά μου. Και τότε, ήταν λες και κάτι ξύπνησε μέσα μου, έγινε ένα κλικ!, και ξύπνησα κι εγώ μία ωραία πρωία, και είπα, θέλω να γεμίσω το μπαλκόνι λουλούδια. Έτσι απλά. Και, τσούκου τσούκου, δύο χρόνια μετά, εγένετο κήπος (στο περίπου, ας μην υπερβάλω κιόλας)! Όου, γες, έχω τώρα ένα μπαλκόνι όλο λουλουδάκια και πρασινάδες. Η αλήθεια είναι ότι είμαι λίγο ατζαμής κηπουρός, όχι τρελά επιμελής, αλλά μαθαίνω συνέχεια. Και τώρα θέλω να περάσω και σε άλλα είδη, εκτός από τα καλλωπιστικά του θέματος. Μια καλή αρχή είναι τα ζαρζαβατικά, και τώρα είναι καλή εποχή για να ξεκινήσω, πιστεύω.
Προχθές, λοιπόν, καθώς χάζευα στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω στο Κηπολόγιο. Το Κηπολόγιο είναι ένας διαδικτυακός τόπος, καλαίσθητος και πολύ διαφωτιστικός, από τον οποίο μπορείς να μάθεις πολλά πράγματα για τους αγαπημένους σου πράσινους φίλους, να ρωτήσεις τις απορίες σου, να πάρεις μέρος σε διαγωνισμούς, να καυχηθείς για τον κήπο σου στέλνοντας φωτογραφίες και να διαβάσεις τις αναρτήσεις τις Παπίτσας, οι οποίες είναι άκρως απολαυστικές και πιπεράτες. Σου λέω, έσκασα στα γέλια σε κάποια στιγμή, κόντεψα να φύγω από την καρέκλα! Από εκεί θα μάθεις όσα χρειάζεσαι, όπως πώς να φυτέψεις κρεμμυδάκια και μαρούλια σε ένα μικρό δοχείο (εδώ) ή πώς να τακτοποιήσεις σε μία γλάστρα ανοιξιάτικα λουλούδια σε σύνθεση πολύχρωμη (εδώ).
Θα σου έλεγα, αν δεν το έχεις κάνει ήδη, να μπεις, να τσεκάρεις, να ανανεώσεις την αγάπη σου για τον (οποιοδήποτε, μικρό ή μεγάλο) κήπο σου, ή, έστω, να σκάσει λίγο το χειλάκι σου με τον ατζαμή κηπουρό.
Εγώ αυτό το Σαββατοκύριακο λέω να πάω σε κανα φυτώριο, να πάρω εποχιακά λουλουδάκια, που δεν έχω φυτέψει ακόμα, γιατί μέχρι την προηγούμενη βδομάδα είχε ακόμα λίγο κρύο.
Θα σου δείξω και φωτογραφίες (του σήμερα).


33 σχόλια:

  1. Καλή αρχή λοιπόν και στη κηπουρική. Θα τα καταφέρεις και εκεί είμαι σίγουρη.
    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή αρχή με τη ζαρζαβατική, βασικά, γιατί με την κηπουρική/καλλωπιστική κάτι κάνω τα τελευταία δύο χρόνια. Ευχαριστώ πολύ, Μαρία!

      Διαγραφή
  2. Είμαστε της ίδιας γενιάς. Αυτό το χρώμα των φωτογραφιών των ΄80s χαρακτηριστικό. Μα και ο κήπος παράδεισος! Κι εγώ παλεύω να φτιάξω ένα πράσινο μπαλκόνι αλλά τα μόνα που στεριώνουν είναι τα παχύφυτα. Μάλλον κάτι κάνω λάθος :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πώς φαίνεται η γενιά, ε; Όντως, αυτό το χρώμα είναι χαρακτηριστικό, και πολύ μου αρέσει. Όποτε βλέπω φίλτρα επεξεργασίας φωτογραφιών που κάνουν τις εικόνες έτσι, πορτοκαλίζουσες, μου αρέσει πολύ και τα εφαρμόζω.
      Τώρα, όσον αφορά τα φυτά, καλά, μη νομίζεις ότι και σε μένα στεριώνουν τα απαιτητικά φυτά, αλλά το παλεύω (νομίζω, όμως, ότι με νικάει).
      Τα δε παχύφυτα είναι μία πολύ καλή λύση, νομίζω, διότι θέλουν λίγη φροντίδα. Κάποια από αυτά, βγάζουν και άνθη, νομίζω, και είναι και πολύ όμορφα. Να βάλεις τέτοια στο μπαλκόνι σου.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Να πας, να πας , να πας! Να πάρεις και μαρουλάκια και να τα φυτέψεις! Εμείς βοσκάμε από τον κήπο μας ήδη! Το κηπολόγιο είναι εξαιρετικός ιστοχώρος κι εμένα με αρέσει πολύ! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα μαρουλάκια τα έχω στο μυαλό μου κι εγώ. Στο κηπολόγιο είχε μία ανάρτηση για να φυτέψεις μαρουλάκια σε ένα λογικού μεγέθους κουτί από το ΙΚΕΑ, μαζί με φρέσκα κρεμμυδάκια. Αυτό θα κάνω, νομίζω.

      Διαγραφή
  4. Πελαζί μου, πολύ ωραίο το Κηπολόγιο!! Θέλω κι εγώ να φυτέψω μαρουλάκια τώρα! Ελπίζω να βρω.. δεν έψαξα ακόμα είναι η αλήθεια. Όμως σκέφτομαι, θα μου τα φάνε τα σκιουράκια. Κάτω από το παράθυρο του δωματίου μου, φυτρώνουν το καλοκαίρι μικροσκοπικές αγριοφράουλες! Πάνε που λες τα σκιούρια και τις κόβουν από το κοτσανάκι. Τι πλάκα έχουν..
    Αλλά και ο κήπος της γιαγιάς ρε συ, τι ωραία να έχεις τέτοιες αναμνήσεις, μυρωδιές και γεύσεις. Εμένα η γιαγιά μου έμενε στο κέντρο Αριστοτέλους, αυλή δεν είχαμε ποτέ. Αλλά το μπαλκόνι ήταν πάντα γεμάτο λουλούδια.
    Άντε καλά φυτέματα, με μπρίζωσες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ δεν έψαξα ακόμα, Λύριελ, για μαρουλάκια. Φαντάζομαι δεν είναι δύσκολο να βρούμε (ούτε εγώ εδώ ούτε εσύ εκεί).
      Α, τα άτιμα τα σκιουράκια, τα ζαβολιάρικα!

      Διαγραφή
  5. 1)Μα υπάρχει ομορφότερο πράγμα από ένα καταπράσινο μπαλκόνι;;;
    2)Φτου σου παλιοκόριτσο που αδιαφορούσες για τον κήπο της γιαγιάς:)))
    3)Είδες τα γονίδια τι σου είναι; Και η γιαγιά σου φαίνεται πως είχε πολύ ισχυρά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1) Όχι δεν υπάρχει (ε, καλά, υπάρχει, αλλά λέμε τώρα)
      2) Ναι, ναι, ντρέπομαι, αυτή είναι η αλήθεια, αλλά προσπαθώ να επανορθώσω
      3) Είδα. Τα γονίδια φαίνεται ότι ήταν μοναδικά, και όταν έφυγε η γιαγιά, δεν ήξεραν πού να πάνε, και, τσουπ, μεταπήδησαν σε μένα.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  6. Έχεις δίκιο,είναι πολύ ωραίο το κηπολόγιο, έχει πέσει κι εμένα το μάτι μου!! Είναι χαλαρωτική η κηπουρική!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαλαρωτική και δημιουργική, Χριστίνα, συμφωνώ.

      Διαγραφή
  7. Πολύ όμορφη η ανάρτησή σου! Κάπως έτσι είμασταν όλοι παιδιά... Έχεις δίκιο νοιώθω πολύ όμορφα όταν βλέπω τα φυτά μου να μεγαλώνουν...να μπουμπουκιάζουν...ν`ανθίζουν.Αισθάνομαι μέρος αυτής της διαδικασίας...Το κηπολόγιο θα το επισκεφτώ,μου χρειάζεται...Πέρασα όμορφα εδώ που ήρθα..θα ξανάρθω! Να περνάς πολύ-πολύ όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρυσούλα, γράφεις πολύ όμορφα και γλυκά λόγια, και σ' ευχαριστώ πολύ. Να ξανάρθεις, εννοείται!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  8. καλή αρχή ανθισμένη και μοσχομυρωδάτη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Έριξα μια κλεφτή ματιά στο "Κηπολόγιο"... Πολύ ενδιαφέρον site, ευχαριστώ για την ενημέρωση. Μου αρέσει πολύ η κηπουρική και μάλιστα το περιβόλι με τα λαχανικά!!!!
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ αυτό προσπαθώ να κάνω, Φιλία, να ασχοληθώ με τα λαχανικά. Να δούμε, θα τα καταφέρουμε;

      Διαγραφή
  10. Καλό μήνα, φιλενάδα, ελπίζω να έπιασες το Μάη...έστω και στις γλάστρες του μπαλκονιού σου.
    Λοιπόν θεωρώ ότι η καλλιέργεια λαχανόκηπου είναι κάτι που θα παίξει πολύ στα κοντινά μας σχέδια λόγω των καιρών περισσότερο και του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης.
    Εξάλλου θεωρώ ότι μια πληροφορία στο DNA μας υπάρχει ήδη,και ίσως να είναι και ο λόγος που ωθείται το ενδιαφέρον μας.
    Δεν υπάρχει ομορφότερο θέαμα από έναν ανθισμένο κήπο που στην καρδιά του να κρύβει ντομάτες,πιπεριές,καρότα,μαρούλια...και έχω την αίσθηση πως μπορεί να γίνει ακόμα και στην ταράτσα του σπιτιού μας...
    Είχε και η γιαγιά μου η Πελαγία έναν όμορφο κήπο με δέντρα. Ακόμα θυμάμαι τη φαγούρα απ`τη συκιά όταν ανέβαινα να της μαζέψω τα σύκα. Κι ήμουνα πάντα ο μικρός της αγαπημένος καρποσυλλέκτης.
    Έπαιρνα σβάρνα τον μαντρότοιχο και μάζευα τα κορόμηλα, τα μούρα, τα βερίκοκα, τα νεκταρίνια και γινόταν κάτι σαν μια μικρή γιορτή. Μαζεύονταν οι γείτονες που χωρίζονταν οι αυλές τους από τη μάντρα και μοιράζανε μεταξύ τους όλα τα φρούτα...άλλες εποχές...
    Γέμισα το μυαλό μου με αναμνήσεις κι όμορφες εικόνες και ούτε που κατάλαβα πως πέρασε η ώρα.
    Καλό μήνα,φιλενάδα,ελπίζω να συνεχίσεις να γεννάς ιδέες και ευχάριστα συναισθήματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωάννη, σ' ευχαριστώ ακόμα μια φορά για τα καλά σου λόγια. Χαίρομαι που σου ξύπνησα τέτοιες αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας.

      Διαγραφή
  11. Γειά σου! Αν θές πέρνα μια βόλτα απο το σπιτάκι μου σε περιμένουν βραβειάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μαρουλάκια έχει στην Φράγκων για φύτεμα, τα είδα όταν πήγα την απελπισμένη μαμά μου να πάρει "αντιβίωση" για την βαριά άρρωστη γαρδένια της. Χιχι. Δεν το χω με την κηπουρικη! Μόνο στο πότισμα τα καταφέρνω, χεχε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, αυτές οι γαρδένιες, τί δύσκολες που είναι! Απαιτητικές, και ευπαθείς. Ε, να σου πω, το πότισμα είναι η αρχή. Κάτι είναι κι αυτό.
      Αυτό για τη Φράγκων το σημειώνω.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Καλησπέρα σ ευχαριστώ για την επίσκεψη και εγγραφή ως αναγνώστρια στο ταπεινό σπιτάκι μου.. εύχομαι να σου προσφέρει όμορφες στιγμούλες... έγινα και εγώ αναγνώστρια και έκανα και τη βολτίτσα μου στο σπιτάκι σου..

    ευχαριστώ ..δελφινοφιλούθκια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου δελφινάκι, καλώς ήρθες! Πολύ μου άρεσε, που στο ιστολόγιό σου γράφεις στα κυπριακά, και ήταν, όντως, πολύ ευχάριστο γενικώς.
      Θα τα λέμε, λοιπόν!

      Διαγραφή
  14. αν μένεις Αθήνα να πας στην ανθοκομική έκθεση της Κηφισιάς!! υπέροχες οι φωτογραφίες σου!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλημέρα Πελαζί!
    Όλα τα λουλούδια από το Κηπολόγιο και εγώ η παπίτσα προσωπικά σε ευχαριστούν για την ωραία ανάρτηση και τα όμορφά σου λόγια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την! Παπίτσα, δεν κάνει τίποτα. Αν βλέπουμε κάτι όμορφο και προσεγμένο, πρέπει να το διαδίδουμε!

      Διαγραφή
  16. Μου θύμισες πως κάπου κρυμμένες έχω και εγώ τέτοιες φωτογραφίες.
    Η ενασχόληση μου με την ανθοκομική τελειώσε μόλις ξεράνα και τον τρίτο μου κάκτο.
    Ευτυχώς με τα ζαρζαβατικά τα παω καλύτερα. Πιπεριές μπαλκονάτες που φυτεύονται τώρα, μας βγάζουν τρελή παραγωγή. Καλή επιτυχία!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα :)

    Υ.Γ. Το κηπολόγιο δεν το ήξερα, εξαιρετικά ενδιαφέρον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι έχουμε τέτοιες φωτογραφίες κάπου, Κέιτ (τουλάχιστον αυτοί που γεννήθηκαν πριν το ευρωμπάσκετ).
      Πιπεριές, ε; Πολύ ενδιαφέρον...
      Φιλιά και σε σένα!

      Διαγραφή
  17. Bonjure madame Pelagie de Paris...
    Ανταποδίδω την επίσκεψη και δεν το μετανοιώνω...-:))
    Από ραπτική δεν το χω,μόνο κανένα κουμπί,κανένα στρίφωμα,άντε και κανένα καρίκωμα στο καλύτερο...
    Από φυτά όμως...σκέτη μούρλια...
    τρελανθής από κούνια...
    ακολούθησε το ΚΗΠΟΛΟΓΙΟ πιστά,κάνε γούτσου γούτσου στο κίτρινο παπί και θα μάθεις όλα όσα ήθελες,αλλά φοβόσουν να ρωτήσεις και κυρίως να κάνεις...-:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπονζούρ και σε σένα! Ευχαριστώ πολυ για τα καλά σου λόγια! Κατά τα άλλα, τί να πεις... Ο καιρός με τη Βούρος του!

      Διαγραφή

Έλα, μη ντρέπεσαι, πες κάτι!