18.12.11

Μια κάπα, μα ποιά κάπα; Αυτή η κάπα, ντε!


Στενό μαρκάρισμα: αυτό (έπρεπε να) ισχύει σ΄αυτήν την περίπτωση. Και δεν το έκανα. Γι' αυτό λένε όλες οι οδηγίες: μαρκάρετε όλα τα σημάδια του πατρόν στο ύφασμα που θα ράψετε. Ε. Εγώ δεν το έκανα, πρώτον γιατί βαριέμαι πολύ τη διαδικασία του μαρκαρίσματος, και δεύτερον γιατί, επιπρόσθετα, το μπουκλέ ύφασμα δεν είναι και το ευκολότερο του κόσμου για να γράψεις πάνω του με το σαπουνάκι. Με παίδεψε, σου λέω! Δεν έκανα, λοιπόν, όλα τα σημάδια, και μετά βρέθηκα μπροστά σε μια σπαζοκεφαλιά, για το ποιό κομμάτι να ενώσω με ποιο. Αυτό σημαίνει ένα πράγμα: το ξηλωτήρι πήγε σύννεφο. Γκρ.
Συνεπώς, όπως καταλαβαίνεις, το επίπεδο αρχάριου μου βγήκε επίπεδο τσαπατσούλη, και κατέληξε να με εκνευρίσει.  Επίσης, το πατρόν καταλήγει να βγάζει μια πολύ μακριά κάπα, παρόλο που στη φωτογραφία δεν της φαίνεται- μα πόσο ψηλό είναι αυτό το μοντέλο πια; Δύο μέτρα; Παραπάνω ύφασμα για το τίποτα, δηλαδή.
Άλλο ένα πρόβλημα που είχα, ήταν το καρό του θέματος. Όταν κόβεις το ύφασμα, πρέπει παράλληλα να προσέχεις και πού θα πάνε τα καρό, ώστε, όταν ενωθούν τα κομμάτια, να μη φαίνεται άσχημο. Mάντεψε: εγώ αυτό δεν το πρόσεξα (έκπληξη), και θυμήθηκα να το προσέξω όταν είχα ήδη κόψει τα πιο πολλά κομμάτια, οπότε πλέον δεν είχε και μεγάλο νόημα. Τζίφος κι από κει, δηλαδή.
Κατά τα άλλα, αν είχα μαρκάρει σωστά τα κομμάτια, θα μου έβγαινε πολύ εύκολα το σύνολο (α, είναι και το άλλο: οι οδηγίες λένε να βάλεις κολλητικό σε πολλά σημεία- άλλη μανούρα κι αυτή: κομμάτια, κομματάκια, κομματούδια, να κοπούν και να σιδερωθούν πάνω στο ύφασμα...ουφ!). Μετά κόπων και βασάνων, λοιπόν, λάβε το πόνημά μου:



Σημείωση: Έχει ακριβώς δύο μήνες από την πρώτη ανάρτηση γι' αυτήν την κάπα. Δεν έκανα δύο μήνες για να την τελειώσω, απλώς δεν έβρισκα την κατάλληλη ευκαιρία για να τη φωτογραφίσω. Και δεν είχα και πολλή όρεξη να ασχοληθώ μαζί του, κιόλας. Το ρούχο είναι ημιτελές (η φωτογραφία είναι προσεκτικά επιλεγμένη για να μη φαίνονται οι ατέλειές του), δεν έχω τελειώσει το στρίφωμα και όλες τις εσωτερικές ραφές, και ο γιακάς δε μου βγήκε καθόλου όπως θα έπρεπε (δηλαδή, όρθιος). Και ούτε πρόκειται να τελειοποιηθεί, πρώτον γιατί βαριέμαι, και δεύτερον και κυριότερον, επειδή δεν πρόκειται να το φορέσω (τη μία φορά που το φόρεσα για λίγο, ένιωθα σα μεξικάνος με το πόντσο του-δεν είμαι εγώ για κάπες, παιδί μου, τελικά).


*Special thanks to: The_Model, το οποίο, επιτέλους, βρέθηκε στο φυσικό του ρόλο (του μοντέλου, ντε).

12 σχόλια:

  1. Τα λόγια νομίζω πως είναι περιττά.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παρεπιπτόντως... τι ψάχνει κάτω από την κάπα????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είσαι πάρα πολυ αυστηρή με τον εαυτό σου. Η κάπα φαίνεται καταπληκτική. Ίσως την πήρες με κακό μάτι επειδή σε παίδεψε.. για ξανασκέψου το..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μοδελ, δεν ξέρω τί ψάχνει η τίγρης κάτω από την κάπα. Μάλλον είδε ότι το στρίφωμα δεν είναι ραμμένο, και το επισημαίνει.
    Κυριακή, ευχαριστώ για το θετικό σου σχόλιο, αλλά μετά λύπης μου θα σου πω ότι αυτές οι φωτογραφίες της κάπας δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Εδώ φαίνεται πολύ πιο καλή απ' ό,τι είναι στ' αλήθεια. Έχει να φάει ανακύκλωση αυτή η κάπα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Να σου πω την αλήθεια Πελαζί δε μου αρέσουν οι κάπες και τα πόντσο και όλα αυτά τα είδη - οπότε και πετυχημένο να θεωρούσες το ράψιμό της εγώ δεν θα μπορούσα να το εκτιμήσω ανάλογα. Είναι ένα ρούχο που δε θεωρώ κομψό και αδικεί το σώμα γι'αυτό και το αντιπαθώ. Δε πειράζει που δεν σου βγήκε, τι θα μπορούσες να το κάνεις το ύφασμα για να μη πάει χαμένο, ωραία κοντή φούστα θα έβγαζε με κατακόκκινη μπλούζα, όπως το λουλούδι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Παντως φαινετε πολυ ομορφη! Και το καρο τελειο!
    Αλλα οταν κατι δεν μας αρέσει ......, νομιζω οτι η καπα θα αλλάξει συντομα όνομα!!!!!
    Για να δουμε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Sewsome, έχεις δίκιο. Κι εμένα δε μ' αρέσανε οι κάπες, και νόμισα ότι θα μπορούσε αυτό να αλλάξει. Αλλά δεν άλλαξε. Εξακολουθούν να μη μ' αρέσουν. Η ιδέα σου για τη φούστα είναι πολύ καλή, αλλά προϋποθέτει δύο πράγματα: ξηλωτήρι (μπρ), και τα κομμάτια του υφάσματος να είναι αρκετά μεγάλα για να βγάλουν φούστα. Δεν είναι. Θα δούμε τί θα γίνει. Αν θα γίνει. Του χρόνου τώρα. Φέτος δεν την ξαναπιάνω στα χέρια μου.
    Μαριάννα, φαίνεται πιο όμορφη απ' ό,τι είναι. Δόξα και τιμή στο φώτοσοπ. Κι εγώ νομίζω ότι θα αλλάξει όνομα, αλλά όχι σύντομα (βλ. παραπάνω). Και μετά θα αναρτηθεί με ετικέτα "ανακύκλωση".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Φαίνεται τέλεια!!
    Χαρά στο κουράγιο σου!!Όσο για τις μικροατέλειες μόνο εσύ τις ξέρεις και όποιος έχει ιδέα από ράψιμο!!
    Καλές γιορτές!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Είσαι πολύ ευγενική κι εσύ, Ανζελίκ. "Φαίνεται" είναι η λέξη κλειδί. Το κουράγιο, πάλι, μου τελείωσε (λέμε τώρα) με αυτό το συγκεκριμένο μοντελάκι. Θα το ξανάβρω, όμως.
    Καλές γιορτές και σε σένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Teleiaaaaaa!!!
    Euxaristw gia tin Parakolouthisi, antapodidw!!
    Anypomonw na dw kai mellontika projectakia!
    filiaaaaaaa

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. (Και προσπαθούσα κι εγώ να καταλάβω τόση ώρα τί εννοείς με το "παρακολούθηση"...)
      Βρήκα πολύ όμορφο το ιστολόγιό σου, γι' αυτό και το "παρακολούθησα", λοιπόν.
      Όσο για τα μελλοντικά πρότζεκτ, είναι πολλά, και όλα μαζί ταυτόχρονα (ως συνήθως). Να δούμε πότε θα αξιωθώ να βγάλω φωτογραφίες τους.
      Θα τα λέμε!

      Διαγραφή
  11. Καλησπερα σου!!! Εχω ξετρελαθει με αυτη την καπα και θελω να την κανω και εγω. Το θεμα μου ειναι πως δεν εχω ξαναραψει κατι αντιστοιχο ... και δεν εχω καν το πατρον!!! Ξερεις που μπορω να το βρω???

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έλα, μη ντρέπεσαι, πες κάτι!