20.8.11

Το πουκάμισο το θαλασσί-Βιοτεχνία ανδρικών υποκαμίσων/ Μέρος 1ο


Επιτέλους, κατάφερα να πάω στου κυρίου Λάζαρου. Βιοτεχνία ανδρικών πουκάμισων στο κέντρο της πόλης, παλιά και επιτυχημένη, διευθύνει ο κύριος Λάζαρος, και μία φορά, για αστείο περισσότερο, τον ρώτησα αν έχει στην αποθήκη του ρετάλια. "Έχω", μου λέει, "να έρθεις όποτε θέλεις". Αυτό ήταν κάποιους μήνες πριν.
Πήγα, τελικά, ένα ζεστό απόγευμα, ελπίζοντας να βρω κανα δυο κομμάτια ύφασμα, να φτιάξω, στην χειρότερη των περιπτώσεων, κανένα δοκιμαστικό τοπ ή πάνω μέρος φουστανιού, και στην καλύτερη, κανένα καλοκαιρινό μπλουζάκι που να μπορώ να το φορέσω. Οποία έκπληξις, όμως: Μπήκα μέσα στην σπηλιά του Αλή Μπαμπά, και βρέθηκα να περιβάλλομαι από εκατοντάδες εναπομείναντα κομμάτια υφασμάτων, τα οποία καμία σχέση δεν είχαν με ρετάλια: ωραιότατα υφάσματα, διπλωμένα και στοιβαγμένα με τάξη, σε όλους τους χρωματισμούς, και σε ανέλπιστα μεγάλη ποικιλία (απλά βαμβακερά, πικέ, σατινέ...). 
Από εκεί μέσα έφυγα, όντως, με θησαυρό (στα μάτια μου): μία τεράστια σακούλα γεμάτη με υφάσματα, την οποία χοροπηδώντας κουβάλησα σπίτι, παρά το πλαστικό χερούλι της σακούλας που μου έκοβε το χέρι, και τους 42 βαθμούς που έκαιγαν τα μάρμαρα εκείνη τη μέρα. 
Ανάμεσα στα κομμάτια που ήταν περισσότερο από ενάμιση μέτρο (δηλαδή αρκετά μεγάλα για φορέματα), υπήρχε και ένα σιέλ πικέ ύφασμα, από τα κλασικά που χρησιμοποιούνται για τα ανδρικά πουκάμισα, το οποίο από την αρχή το φαντάστηκα ως φόρεμα στράπλες. Ιδού το αποτέλεσμα:

Το φόρεμα φτάνει μέχρι το γόνατο (και δε μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έχω βγάλει καμία φωτογραφία στην οποία αυτό να φαίνεται), και, επειδή ήθελα οι ράντες του να είναι αποσπάσιμες, έχω ράψει κουμπάκια από τη μέσα μεριά του φορέματος. Για να μη φαίνονται οι ραφές των κουμπιών από την έξω μεριά του μπούστου, αποφάσισα να βάλω δαντέλα γύρω γύρω. Αυτήν που μου περίσσεψε, την έβαλα στο ζωνάκι, το οποίο επίσης δένει με κουμπάκι στην εσωτερική του μεριά.



 Είμαι πολύ χαρούμενη με το πώς βγήκε αυτό το φόρεμα, κυρίως λόγω του ότι έχω την ευκαιρία να λέω ότι κάτι τόσο κοριτσίστικο έγινε με ύφασμα από ανδρικό πουκάμισο.
Τεχνικές λεπτομέρειες: Το πατρόν που χρησιμοποίησα για το πάνω μέρος του φορέματος είναι το Knee length dress with pockets από το Burdastyle.com, ενώ για τη φούστα του το Very Easy Vogue V8232. 
Ευχαριστώ, κύριε Λάζαρε!

3 σχόλια:

  1. Χθές είπα σε κάποιον ο,τι θα μου το ράψει η madame pelagie και με ρώτησε ¨τι είναι? μοδίστρα?"
    Nαι του απάντησα του πολυτεχνείου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Well done!
    Άρχισα και γω πέρισι δειλά δείλά να ράβω (σκέψου ότι δεν είχα δει πότε πριν ραπτομηχανή και δεν ήξερα καν ότι μπαίνει κλωστή και από κάτω! - αλλά μετά από 2-3 ώρες στο youtube το έμαθα :) )και έχω κατορθώσει μέχρι στιγμής να ράψω 2 φούστες (με φόδρα παρακαλώ) και μια τουνίκ (χρησιμοποιώντας ως πατρόν μια άλλη μπλούζα μου)
    Μου αρέσει πολύ το site σου και ελπίζω από δω να ανταλλάσσουμε απόψεις περί ραπτικής!

    ΥΓ. Thanks για την επίσκεψη στο site μου. Εγώ είπα να βρω το πρώτο πρώτο post σου και θυμήθηκα πως γύρισα και γω μια μέρα από ένα μαγαζί στην Νικίου - Αθήνα, με 2 σακούλες υφάσματα για εξάσκηση ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεσποινίς Μάρπλ, καλώς ήρθες κι από δω!
      Κι εγώ μέσω youtube έμαθα να ράβω. Πολύ youtube έπεσε, ακόμα και τώρα, για ό,τι χρειάζομαι, εκεί προστρέχω. Ναι, να τα λέμε, η ραπτική είναι τάση, πιστεύω, πλέον-ξεσκονίζονται και λαδώνονται όλες οι παλιές singer στα σπίτια, αυτό τον καιρό... Όσο για τα "ρετάλια", ακόμα τέτοια χρησιμοποιώ, μόνο που τώρα που δε φοβάμαι μη τα καταστρέψω, παίρνω και καλά υφάσματα.
      Πολύ καλή και πρωτότυπη η σκέψη σου να μπεις στην πρώτη ανάρτηση (εγώ δεν θυμόμουν ποιά ήταν, πάντως).
      Φιλιά, θα τα λέμε!

      Διαγραφή

Έλα, μη ντρέπεσαι, πες κάτι!